Τα μυστικά για ένα επιτυχημένο κλαδέμα

Kλάδεμα είναι η αφαίρεση τμημάτων των φυτών με κατάλληλα εργαλεία, που πραγματοποιείται με σκοπό να ρυθμιστεί η ανάπτυξη τους ή η παραγωγή ανθέων και καρπών. Ο καλύτερος τρόπος για να κλαδεύετε είναι να παρατηρείτε μετά από το κλάδεμα, πώς οι ενέργειες σας επηρεάζουν την ανάπτυξη των φυτών σας και έτσι να κατανοήσετε γιατί και πως το κλάδεμα, τα βοηθάει. Είναι απαραίτητο σε φυτά και δένδρα, διότι τα κάνει πιο δυνατά και υγιή, αρκεί να ακολουθήσουμε ορισμένους κανόνες.

Κατάλληλη εποχή για κλάδεμα
Τα περισσότερα κλαδέματα γίνονται κυρίως το χειμώνα και αρχές της άνοιξης, που οι λειτουργίες του φυτού ελαχιστοποιούνται. Η ακριβής χρονική στιγμή εξαρτάται πολύ από το κλίμα κάθε περιοχής.

Κάποια είδη, βέβαια, έχουν διαφορετικές ανάγκες κλαδέματος. Το κλάδεμα των φυλλοβόλων γίνεται το χειμώνα που βρίσκονται σε λήθαργο, ενώ τα αειθαλή αντίθετα μπορούμε να τα κλαδέψουμε όλο τον χρόνο με κάποιες προϋποθέσεις (καιρικές συνθήκες, ανθοφορία κ.ά). Φυτά που ανθίζουν το χειμώνα (όπως η τσιντόνια, η φορσύθια) δεν τα κλαδεύουμε άλλα περιμένουμε να τελειώσει η ανθοφορία τους.

Γιατί κλαδεύουμε

• Για να διαμορφώσουμε και να διατηρήσουμε το σχήμα των φυτών.
  
• Για να ανανεώσουμε το φυτό, όπου αφαιρούμε τα ξερά κλαδιά, όσα έχουν κίτρινα φύλλα ή όσα είναι σάπια, γιατί είναι πηγή ασθενειών.
  
• Για καλύτερο αερισμό και φωτισμό του φυτού.
  
• Κλαδεύουμε για καρποφορία ή ανθοφορία το οποίο στοχεύει στην επιλεκτική ενεργοποίηση καρποφόρων και ανθοφόρων οφθαλμών του φυτού.
  
• Για καλύτερη ανάπτυξη ενός υγιούς, ευθυτενούς και εύρωστου σκελετού του φυτού.
  
• Για να αναγεννηθούν φυτά  που έχουν υποστεί βαριά τραύματα (πχ μετά από πυρκαγιά) ή υποφέρουν από φυτοπαθολογικά προβλήματα (π.χ. η λεμονιά που έχει προσβληθεί από κορυφοξήρα).
  
• Σε ειδικές περιπτώσεις όπου επιβάλλεται η οριστική εξόντωση του φυτού (πχ η καταστροφή των φοινικοειδών που έχουν υποστεί εκτεταμένη προσβολή από το ρυγχωτό κάνθαρο).
  

Το σωστό κλάδεμα

• Ποτέ δεν τραβάμε τα κλαδιά με τα χέρια, ούτε και τα κόβουμε με εργαλεία που προκαλούν τραυματισμούς.
  
• Τα σημεία κοπής πρέπει να είναι λεία για να μειωθεί η πιθανότητα μολύνσεων.
  
• Αφαιρούμε τα κλαδιά που είναι ταλαιπωρημένα, στραβά ή ξερά.
  
• Η τομή γίνεται πάνω από το σημείο που βγαίνει ο νέος βλαστός.
  
  
  

• Οι τομές θα πρέπει να γίνονται με κλίση 45ο αντίθετα από τον τελευταίο οφθαλμό που διατηρούμε στο κλαδί.
• Τα κλαδιά τα αφαιρούμε από τη βάση τους.
  
• Να κλαδεύονται πρώτα τα γερά κλαδιά, ενώ τα άρρωστα να μένουν τελευταία.
  
• Αφαιρούμε πάντα τις παραφυάδες.
  
• Τέλος, απολυμαίνουμε τακτικά τα εργαλεία κλαδέματος. Βοηθά στην αποφυγή της μετάδοσης μολυσματικών ασθενειών από φυτό σε φυτό.
  

Απαραίτητα εργαλεία

• Κλαδευτήρι που το χρησιμοποιούμε πολύ συχνά.
  
• Κλαδευτική ψαλίδα που χρησιμοποιείται για τις μπορντούρες και τους θάμνους.
  
• Πριόνι με το οποίο κόβουμε πιο χοντρά και σκληρά κλαδιά.
  
• Κλαδευτικό μαχαίρι (καλά ακονισμένο) για να λειαίνουμε τις μεγάλες τομές.
  
• Ειδική πάστα δενδροκομίας ή μίνιο που το χρησιμοποιούμε σε τομές με διάμετρο μεγαλύτερη από 2 εκ. Εμποδίζει να έρθει το ξύλο σε επαφή με υγρασία και ασθένειες.
  

• Γάντια που είναι απαραίτητα για την προστασία των χεριών. Καλό θα ήταν να έχετε έναν θρυμματιστή - τεμαχιστή. Είναι ένα μηχάνημα που κομματιάζει τα υπολείμματα του κλαδέματος και έτσι μπορούμε να τα βάλετε στον σωρό του κομπόστ για να «χωνευτούν» και να γίνουν χούμος.
  

Μυστικά για επιτυχημένο κλάδεμα

• Μην κλαδεύετε τις ημέρες που έχει έντονη βροχή ή πολύ αέρα.
  
• Επίσης, μην κλαδεύετε τις πολύ κρύες ημέρες του χειμώνα ή το καλοκαίρι με καύσωνα.
  
• Αν φυσά πολύς αέρας, ποτίστε περισσότερο το φυτό σας τις επόμενες ημέρες. Οι τομές που δημιουργούνται από το κλάδεμα αυξάνουν την εξάτμιση του νερού.
  
• Το κλάδεμα ανανέωσης ενός γερασμένου φυτού καλό είναι να συνοδεύεται από λίπανση. Το κλάδεμα θα το βοηθήσει να βγάλει νέους βλαστούς και το λίπασμα θα τους θρέψει.
  
• Αν αφαιρέσετε πολύ φύλλωμα, προστατέψτε το φυτό από τον ήλιο και τη ζέστη. Οι εσωτερικοί βλαστοί κινδυνεύουν από εγκαύματα.

Εκμεταλλευτείτε λοιπόν αυτόν το χειμώνα για ένα καλό κλάδεμα. Εάν δεν το έχετε ξανακάνει, σκεφτείτε ότι υπάρχει πάντα η πρώτη φορά. Με την εμπειρία θα μάθετε τα όποια λάθη σας, που θα σας βοηθήσουν να καταλάβετε τις ανάγκες των φυτών σας και πώς να τα κλαδεύετε σωστά.

Πηγή:fytokomia.gr
http://www.agrotikabook.gr/%CF%84%CE%B1-%CE%BC%CF%85%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%B5%CF%80%CE%B9%CF%84%CF%85%CF%87%CE%B7%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%BF-%CE%BA%CE%BB%CE%B1%CE%B4%CE%AD%CE%BC%CE%B1

Προσέξτε καλά τα φρούτα που αγοράζετε! Δείτε τι σημαίνουν τα νούμερα στις ετικέτες τους.

Είναι πολύ σημαντικό να ελέγχουμε τα φρούτα που αγοράζουμε, καθώς ζούμε σε τέτοιους καιρούς που είμαστε περικυκλωμένοι με προϊόντα που έχουν δημιουργηθεί με τεχνητό τρόπο και είναι γεμάτα με τοξίνες που μπορούν να βλάψουν την υγεία μας.

Όταν αγοράζετε τα φρούτα σας, σίγουρα θα έχετε παρατηρήσει ότι έχουν κάποιες ετικέτες πάνω τους, και τουλάχιστον μία φορά, σίγουρα θα αναρωτηθήκατε τι σημαίνουν.
Αυτό το άρθρο λοιπόν θα το αποκαλύψει για εσάς.

Εάν η ταμπέλα-ετικέτα του φρούτου σας έχει 4 ψηφία και ξεκινάνε με τον αριθμό 3 ή 4, τότε αυτό δείχνει ότι το φρούτο έχει παραχθεί μέσω της εντατικής καλλιέργεια από το δεύτερο μισό του εικοστού αιώνα. Αυτό σημαίνει επίσης ότι σίγουρα θα έχουν προστεθεί τεχνητά λιπάσματα.
Επιπρόσθετα, αν το προϊόν που σκοπεύετε να αγοράσετε έχει 5 ψηφία, που ξεκινάνε με τον αριθμό 8, αυτό υποδεικνύει ότι έχει τροποποιηθεί γενετικά. Οπότε το να αποφεύγετε την αγορά και κατανάλωση του είναι  απλά must!
Επιπλέον, εάν το προϊόν έχει 5 ψηφία στην ετικέτα του, ξεκινώντας από τον αριθμό 9, αυτό υποδεικνύει ότι το προϊόν έχει αναπτυχθεί με τον παραδοσιακό τρόπο, όπως γίνεται στην γεωργία εδώ και χιλιάδες χρόνια. Αυτό υποδεικνύει ότι το φρούτο είναι ελεύθερο από λιπάσματα και παρασιτοκτόνα και είναι βιολογικής καλλιέργειας. Αναμφίβολα, αυτή πρέπει να είναι και επιλογή σας, μιας και είναι η καλύτερη δυνατή.
Έχοντας τα παραπάνω υπόψιν σας, να είστε ιδιαίτερα προσεκτικοί όταν αγοράζετε τα φρούτα σας.

http://www.tsoutsouni.net/%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%83%CE%AD%CE%BE%CF%84%CE%B5-%CE%BA%CE%B1%CE%BB%CE%AC-%CF%84%CE%B1-%CF%86%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B3%CE%BF%CF%81%CE%AC%CE%B6%CE%B5%CF%84%CE%B5/

Το Ιπποφαές (Hippophae rhamnoides) Ο διατροφικός δυναμίτης κατα των ασθενειών

Ο διατροφικός δυναμίτης που μειώνει σημαντικά τις πιθανότητες εμφάνισης ασθενειών

 

Το αρχαίο ελληνικό όνομά του προκαλεί απορία

 

Κι όμως, οι πορτοκαλί υπόστυφοι καρποί και τα φύλλα αυτού του αγκαθωτού θάμνου έχουν αποδειχτεί «διατροφικός δυναμίτης».

 

Πρόκειται για το ιπποφαές, το οποίο Ρώσοι και Κινέζοι επιστήμονες το τοποθετούν στην πρώτη δεκάδα των πιο ισχυρών θεραπευτικών φυτών στον κόσμο. Υποστηρίζουν ότι περιέχει περισσότερη βιταμίνη C από τη φράουλα, το ακτινίδιο, το πορτοκάλι, την ντομάτα, το καρότο και τον κράταιγο.

 

Επίσης, ότι η περιεκτικότητά του σε βιταμίνη Ε είναι υψηλότερη από εκείνη του σιταριού, του καλαμποκιού και της σόγιας και ότι οι φυτοστερόλες που περιέχει ξεπερνούν κατά πολύ εκείνες του ελαίου της σόγιας.

 

Επιπλέον, έχει όλες τις βιταμίνες του συμπλέγματος Β και όλα τα απαραίτητα για τον οργανισμό μέταλλα και ιχνοστοιχεία. Και όχι μόνο αυτό. Προσφέρει στον οργανισμό ακόρεστα λιπαρά οξέα, όπως: ω-3, ω-6, ω-7 και ω-9. Έχει ισχυρή αντιοξειδωτική, αντιφλεγμονώδη, αντιμικροβιακή, αναλγητική και επουλωτική δράση. Για όλους αυτούς τους λόγους, χρησιμοποιείται ως συμπλήρωμα διατροφής, ως συστατικό φαρμακευτικών και καλλυντικών σκευασμάτων, αλλά και ως αυτούσιο φαρμακευτικό σκεύασμα για πλήθος παθήσεων, ενώ από τους καρπούς του παρασκευάζονται χυμοί και μαρμελάδες.

 

 

 

 

 

 

Πώς ονομάστηκε

 

Αν και στη σύγχρονη Ελλάδα το ιπποφαές χρησιμοποιείται την τελευταία διετία, στην αρχαιότητα η χρήση του ήταν πολύ διαδεδομένη. Σχετικές αναφορές υπάρχουν σε κείμενα του Θεόφραστου, μαθητή του Αριστοτέλη, αλλά κυρίως του Διοσκουρίδη, του πατέρα της Φαρμακολογίας. Το όνομά του το οφείλει στα στρατεύματα του Μεγάλου Αλεξάνδρου, που παρατήρησαν ότι τα άρρωστα και τραυματισμένα άλογα που έτρωγαν τα φύλλα και τους καρπούς του φυτού ανάρρωναν γρηγορότερα, αποκτούσαν περισσότερη δύναμη, ενώ το τρίχωμά τους δυνάμωνε και γινόταν πιο λαμπερό. Το ονόμασαν ιπποφαές, που στα νέα ελληνικά σημαίνει φωτεινό, λαμπερό άλογο (ίππος: άλογο, φάος: φως, λάμψη).

 

Πριν από τους παγετώνες… Πρόκειται για ένα από τα αρχαιότερα φυτά στη Γη. Η παρουσία του χρονολογείται πολύ πριν την εποχή των παγετώνων. Η επιστημονική του ονομασία είναι: Ιπποφαές το ραμνοειδές (Hippophae rhamnoides). Ευδοκιμεί ακόμα και στα πιο φτωχά χώματα και ανάλογα με το μικροκλίμα της κάθε περιοχής, το συναντάμε σε παράκτιες ζώνες, αλλά και σε ημιερημώδεις ή ορεινές περιοχές. Oι καρποί του μοιάζουν με ρώγες σταφυλιού, είναι πορτοκαλί και χυμώδεις και έχουν υπόξινη γεύση. Σύμφωνα με το «Διεθνές Κέντρο Έρευνας και Εκπαίδευσης για το Ιπποφαές», το φυτό ευδοκιμεί και καλλιεργείται στην Ευρώπη και στην Ασία. Το συναντάμε κυρίως στις εξής χώρες: Κίνα, Μογγολία, Ινδία, Νεπάλ, Πακιστάν, Ρωσία, Oυκρανία, Αγγλία, Γαλλία, Δανία, Oλλανδία,

Γερμανία, Πολωνία, Φιλανδία, Σουηδία και Νορβηγία. Στη χώρα μας καλλιεργείται στη βόρεια Εύβοια, στην περιοχή Αχούρια.

 

Επιστημονικά αποδεκτό

 

Στην κλασική θιβετιανή φαρμακευτική βίβλο «Sibu Yidian», που έχει γραφτεί το 18ο αιώνα, τριάντα ολόκληρα κεφάλαια είναι αφιερωμένα στις θεραπευτικές ιδιότητες και χρήσεις του φυτού. Στην Ινδία αποτελεί βασική παράμετρο της Ayurveda, ενώ είναι αναπόσπαστο κομμάτι της κινεζικής φαρμακευτικής. Στη Μογγολία χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες ως άριστο τονωτικό. O θρύλος λέει ότι ο Τζένγκις Χαν και ο στρατός του έπιναν χυμό από ιπποφαές, προκειμένου να αυξήσουν την αντοχή και να επιταχύνουν τη θεραπεία των πληγών τους. Στη Ρωσία χρησιμοποιείται εδώ και πολλά χρόνια ως συστατικό της διατροφής των αστροναυτών.

 

Το 1929 έγινε η πρώτη βιοχημική ανάλυση των συστατικών του. Oι πρώτες κλινικές δοκιμές για τις θεραπευτικές χρήσεις του φυτού ξεκίνησαν στη Ρωσία τη δεκαετία του 1950. Τη δεκαετία του 1970 συμπεριλήφθηκε στον επίσημο κατάλογο των φαρμακευτικών ουσιών που χρησιμοποιούνται στη Ρωσία και την Κίνα και τα επόμενα χρόνια συμπεριλήφθηκε στους επίσημους φαρμακευτικούς καταλόγους των χωρών όπου καλλιεργείται. Μέχρι σήμερα έχουν γίνει πολλές μελέτες, κυρίως στη Ρωσία και την Ασία, που έχουν φέρει στο φως την πληθώρα των θρεπτικών συστατικών που περιέχει και την ευεργετική τους δράση στον ανθρώπινο οργανισμό.

 

Θεραπεύει και… τη φύση

 

Το πυκνό ριζικό σύστημα του ιπποφαούς και η αντοχή του σε άγονες και δύσκολες συνθήκες (κρύο, αλάτι, φτωχά εδάφη) είναι οι λόγοι που ο θάμνος αυτός φυτεύεται συστηματικά σε καμμένες περιοχές για να εμποδίσει τη διάβρωση των εδαφών, όπως π.χ. σε μεγάλες εκτάσεις της βόρειας Κίνας, όπου παράλληλα οι καρποί του συλλέγονται και αποφέρουν κάποιο εισόδημα στους ντόπιους πληθυσμούς.

 

190 ωφέλιμα συστατικά!

 

Συμπεριλαμβάνεται στην κατηγορία των «υπερτροφών» (super foods), μερικές από τις οποίες είναι: η σπιρουλίνα, η αλόη, η γύρη, το τζίνσενγκ, το κερί του ζαχαροκάλαμου, η χλωρέλα, το αιθέριο έλαιο δενδρολίβανου. Σύμφωνα με ρώσους και κινέζους επιστήμονες, το ιπποφαές περιέχει 190 πολύτιμες ουσίες, οι περισσότερες από τις οποίες έχουν ισχυρή αντιοξειδωτική δράση. Oι περισσότερες και δραστικότερες (106) έχουν εντοπιστεί στο έλαιο που περιέχουν οι καρποί του. Σύμφωνα με τους μελετητές, το σημαντικότερο επιστημονικό εύρημα για το ιπποφαές δεν είναι μόνο ότι περιέχει πολύτιμες ουσίες για την υγεία του ανθρώπου, αλλά και το ότι τόσο οι συγκεντρώσεις τους όσο και ο συνδυασμός τους έχουν συνταιριαστεί από τη φύση με τέτοιον τρόπο, ώστε να προσφέρουν την καλύτερη δυνατή κάλυψη στον ανθρώπινο οργανισμό.

 

Γεμάτο αντιοξειδωτικά

 

Το ιπποφαές περιέχει ένα μοναδικό συνδυασμό αντιοξειδωτικών συστατικών που δρουν προληπτικά κατά της γήρανσης, των καρδιαγγειακών νοσημάτων και του καρκίνου. Ειδικότερα, μεταξύ άλλων περιέχει:

 

Βιταμίνη C: Συνεισφέρει στην απορρόφηση του σιδήρου, βοηθά στο σχηματισμό κολλαγόνου στο δέρμα, στην επούλωση των πληγών, στην επανόρθωση των ιστών και ενισχύει την άμυνα του οργανισμού.

 

Βιταμίνη Ε: Επιβραδύνει τη γήρανση των κυττάρων, βοηθά στην οξυγόνωση των ιστών και ενισχύει το γεννητικό σύστημα. Επιταχύνει την επούλωση των πληγών και προστατεύει από την

αρτηριοσκλήρυνση.

 

Βιταμίνη Α: Διατηρεί την υγεία των ματιών και του δέρματος.

 

Όλα τα μεταλλικά στοιχεία: Ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, φώσφορο, χαλκό, κάλιο, σελήνιο και ψευδάργυρο. Είναι απαραίτητα για την πνευματική και σωματική υγεία. Όπως και οι βιταμίνες, δρουν ως καταλύτες σε πολλές βιολογικές αντιδράσεις και οι λειτουργίες τους είναι αλληλένδετες. Το σελήνιο και ο χαλκός έχουν πολύ ισχυρή αντιοξειδωτική δράση.

 

Καροτενοειδή: Αποτρέπουν σε μεγάλο βαθμό την οξείδωση των κυττάρων και την καταστροφή τους. Το ιπποφαές περιέχει β-καροτένιο, που είναι πρόδρομος της βιταμίνης Α, καθώς και λυκοπένιο (αντικαρκινική δράση), α-καροτίνη, ζεαξανθίνη (πρόληψη κατά της γεροντικής ωχράς κηλίδας) και λουτεΐνη. Πολλές φορές το ιπποφαές, ανάλογα με την περιοχή στην οποία καλλιεργείται, περιέχει καροτενοειδή σε μεγαλύτερες ποσότητες από κάθε άλλο φυτό.

 

Πολυακόρεστα λιπαρά οξέα: Συγκεκριμένα: ω-3 (λινολενικό οξύ), ω-6 (λινελαϊκό οξύ), ω-7 (παλμιτελαϊκό οξύ), ω-9 (ελαϊκό οξύ). Το ιπποφαές θεωρείται από ρώσους και κινέζους επιστήμονες η πλουσιότερη πηγή φυτικών λιπαρών οξέων, που είναι απαραίτητα στον οργανισμό για την καλή λειτουργία του εγκεφάλου, του νευρικού, του ανοσοποιητικού και του αναπαραγωγικού συστήματος, ενώ προστατεύουν από καρδιαγγειακές παθήσεις, περιορίζουν τα επίπεδα της κακής χοληστερίνης στο αίμα και έχουν και ισχυρή αντιφλεγμονώδη και αντιοξειδωτική δράση. Το ω-7 λιπαρό οξύ είναι κυρίως ζωικής προέλευσης. Έχει εντοπιστεί μόνο στο έλαιο του φυτού μακαντέμια, αλλά σε συγκεντρώσεις 2 φορές χαμηλότερες από αυτές που έχουν βρεθεί στο ιπποφαές. Το ω-7 έχει αντιική, αντιβακτηριδιακή, επουλωτική και αντιγηραντική δράση.

 

Είναι και πηγή…

 

…βιταμινών του συμπλέγματος Β: Βοηθούν στην καλή λειτουργία

 

του νευρικού και μυϊκού συστήματος, αλλά και της καρδιάς. Συμμετέχουν στη σύνθεση των ενζύμων και στο μεταβολισμό των λιπών, των πρωτεϊνών και των υδατανθράκων. Βοηθούν στην ανάπτυξη και στην αναπαραγωγή, φροντίζουν για την υγεία των μαλλιών, των νυχιών και του δέρματος.

 

…βιταμίνης D: Βοηθά στο μεταβολισμό του ασβεστίου, του φωσφόρου και του μαγνησίου στον οργανισμό και την ενσωμάτωσή τους στα οστά, συμβάλλοντας στην υγεία τους.

 

…βιταμίνης Κ: Παίζει καθοριστικό ρόλο στην πηκτικότητα του αίματος

και βοηθά στο σχηματισμό των οστών και στην ανασύστασή τους.

 

…β-σιτοστερόλης: Ανήκει σε μια ομάδα στερολών που υπάρχουν μόνο στα φυτά. Έχει αποδειχθεί ότι μόνη της ή σε συνδυασμό με άλλες φυτικές στερόλες μειώνει τα επίπεδα κακής χοληστερίνης στο αίμα. Επίσης, δρα προστατευτικά από την υπερπλασία του προστάτη, ενώ υπάρχουν ενδείξεις ότι προστατεύει από τον καρκίνο.

 

…φλαβονοειδών: Πρόκειται για ουσίες που συναντάμε μόνο στα φυτά και έχουν παρόμοιες αντιοξειδωτικές ιδιότητες με αυτές των βιταμινών C, Ε και Α.

 

Τι προσφέρει στον οργανισμό

 

1. Τόνωση, ευεξία και ενέργεια, γρήγορη ανάρρωση και επούλωση των πληγών.

 

2. Ενίσχυση του ανοσοποιητικού, προστασία από τον καρκίνο.

 

3. Προστασία και ενίσχυση του νευρικού συστήματος, μείωση του άγχους.

 

4. Ρύθμιση του μεταβολισμού.

 

5. Αντιμετώπιση της υπερπλασίας του προστάτη, παθήσεων στο συκώτι, καθώς και γαστρεντερικών προβλημάτων, όπως η ελκώδης κολίτιδα, η οισοφαγίτιδα, η νόσος του Crohn.

 

6. Προστασία από καρδιαγγειακά προβλήματα, μείωση της κακής χοληστερίνης και του σακχάρου στο αίμα, προστασία των αγγείων, ενίσχυση της κυκλοφορίας του αίματος.

 

7. Ανακούφιση από τα συμπτώματα της εμμηνόπαυσης, τους πόνους της περιόδου και προστασία του αναπαραγωγικού συστήματος. 8. Επανόρθωση ιστών και κυττάρων μετά από μεγάλη έκθεση σε

ακτινοβολία.

 

9. Προληπτική δράση εναντίον οφθαλμικών παθήσεων, όπως ο καταρράκτης και η εκφύλιση της ωχράς κηλίδας.

 

1O. Αποτοξίνωση του οργανισμού, οξυγόνωση και ανανέωση των κυττάρων, αντιμετώπιση πρόωρης γήρανσης.

 

11. Αντιμετώπιση δερματικών προβλημάτων, όπως ακμή, δυσχρωμίες, έκζεμα, έγκαυμα, ψωρίαση, έκζεμα.

 

Τι θα βρείτε στην αγορά

 

● Αποξηραμένο φυτό σε καταστήματα που πουλάνε βότανα, για να φτιάξετε αφέψημα ή έγχυμα.

 

● Το έλαιο του φυτού, που προκύπτει από την έκθλιψη των καρπών του. Περιέχει τα θρεπτικά συστατικά στην πιο ισχυρή τους μορφή. Χρησιμοποιείται κυρίως για την αντιμετώπιση δερματικών

προβλημάτων (εξωτερική επάλειψη) και για την τόνωση του κυκλοφορικού (πίνοντάς το διαλυμένο σε νερό ή χυμό).

 

● Συμπυκνωμένο χυμό, που προκύπτει από την πολτοποίηση των καρπών και των φύλλων του φυτού και έχει πιο ήπια δράση από το έλαιο. Είναι κατάλληλο για την τόνωση και ενδυνάμωση του

οργανισμού.

 

● Κάψουλες: Πρόκειται για το ξηρό εκχύλισμα των φύλλων και των καρπών του φυτού. Είναι πιο εύκολο στη χρήση και έχει ικανοποιητικά αποτελέσματα. Επίσης, κυκλοφορούν κάψουλες που περιέχουν έλαιο ιπποφαούς.

 

Αναζητήστε τα σε καταστήματα ειδών υγιεινής διατροφής, μεγάλα φαρμακεία ή φαρμακεία που πουλούν φυτικά φαρμακευτικά και καλλυντικά σκευάσματα.

 

Η σωστή δοσολογία

 

Αν αντιμετωπίζετε κάποιο πρόβλημα υγείας, θα πρέπει να συμβουλευτείτε πρώτα έναν ειδικό, ώστε να σας υποδείξει την κατάλληλη δοσολογία για την περίπτωσή σας. Διαφορετικά, αν απλώς θέλετε να τονώσετε τον οργανισμό σας, μπορείτε να πίνετε αφέψημα ή έγχυμα 2-3 φορές την ημέρα ή να παίρνετε 1 κάψουλα την ημέρα. Εναλλακτικά, μπορείτε να πίνετε 2 κουταλάκια σιρόπι διαλυμένα σε ένα ποτήρι χυμό ή νερό 3 φορές την ημέρα. Το έλαιο χρησιμοποιήστε το μόνο αφού συμβουλευτείτε ειδικό. Επίσης, φροντίζετε κατά καιρούς να χρησιμοποιείτε το ιπποφαές, όπως και όλα τα φαρμακευτικά βότανα, σε όλες τις μορφές που κυκλοφορούν στην αγορά, ώστε ο οργανισμός σας να επωφελείται στο μέγιστο από τα θρεπτικά συστατικά που περιέχουν, όπως αναφέρει το vita.gr.

 

Φτιάξτε

 

Αφέψημα: Βάζετε σε 1 μπρίκι 1 κούπα νερό και προσθέτετε 4-5 καρπούς ιπποφαoύς. Βράζετε το αφέψημα για 3-5 λεπτά, το αφήνετε να κρυώσει και το πίνετε.

 

Έγχυμα: Βράζετε σε ένα μπρίκι 1 κούπα νερό, κατεβάζετε το μπρίκι από τη φωτιά και προσθέτετε 4-5 φυλλαράκια αποξηραμένα φύλλα. Τα αφήνετε 5-7 λεπτά, σουρώνετε και πίνετε.

 

Τμήμα ειδήσεων pronews.gr

http://www.defencenet.gr/defence/20151004/health/%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B7/%CE%BF-%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%86%CE%B9%CE%BA%CF%8C%CF%82-%CE%B4%CF%85%CE%BD%CE%B1%CE%BC%CE%AF%CF%84%CE%B7%CF%82-%CF%80%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B5%CE%B9%CF%8E%CE%BD%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CE%B7%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AC-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CF%80%CE%B9%CE%B8%CE%B1%CE%BD%CF%8C%CF%84%CE%B7%CF%84%CE%B5%CF%82-%CE%B5%CE%BC%CF%86%CE%AC%CE%BD%CE%B9%CF%83%CE%B7%CF%82 

Η θρεπτική αξία του λάχανου

Το λάχανο ανήκει στην «οικογένεια» των κραμβοειδών ή σταυρανθών λαχανικών, μαζί με το μπρόκολο, το κουνουπίδι, τα λαχανάκια Βρυξελλών, τη λαχανίδα, τη ρόκα και το ραπανάκι.
Πρόκειται για ένα ιδιαίτερα αγαπημένο λαχανικό της ελληνικής κουζίνας, το οποίο καταναλώνεται συχνά, είτε σε σαλάτες ή ως συστατικό παραδοσιακών μαγειρευτών φαγητών, ενώ παράλληλα, ξεχωρίζει διατροφικά εξαιτίας της ποικιλίας θρεπτικών συστατικών που προσφέρει.

Το λάχανο αποτελεί πλούσια πηγή βιταμίνης C, η οποία ασκεί αντιοξειδωτική δράση κι ενισχύει τη λειτουργία του ανοσοποιητικού συστήματος, καθώς και βιταμίνης Κ, που είναι απαραίτητη για την πήξη του αίματος και προστατεύει τη σκελετική υγεία. Από την άλλη, περιέχει σημαντικές ποσότητες φυτικών ινών, βιταμινών του συμπλέγματος Β και ειδικότερα φυλλικού οξέος, βιταμίνης Α, καθώς και πολύτιμων μετάλλων και ιχνοστοιχείων, όπως το κάλιο, το ασβέστιο και το μαγγάνιο.

Βέβαια, από το λάχανο δε θα μπορούσαν να λείπουν και φυτοχημικά συστατικά, όπως τα καροτενοειδή και οι ανθοκυανίνες, τα οποία δρουν ως ισχυρά αντιοξειδωτικά, προστατεύοντας τον οργανισμό από τον κίνδυνο εμφάνισης χρόνιων νοσημάτων που σχετίζονται με το οξειδωτικό στρες, όπως οι καρδιαγγειακές παθήσεις, ο σακχαρώδης διαβήτης και ο καρκίνος.

Τέλος, τα τελευταία χρόνια, ιδιαίτερο ενδιαφέρον παρουσιάζει και μια ειδική κατηγορία φυτοχημικών συστατικών που περιέχονται στο λάχανο, τα οποία ονομάζονται γλυκοσινολάτες. Πιο συγκεκριμένα, ερευνητικά δεδομένα δείχνουν ότι η κατανάλωση των εν λόγω συστατικών οδηγεί στο σχηματισμό ενεργών μορίων, που φαίνεται ότι ασκούν αντικαρκινική δράση και πιθανόν να προστατεύουν ενάντια στην εμφάνιση διαφόρων μορφών καρκίνου, όπως του μαστού, του προστάτη, του πνεύμονα και του παχέος εντέρου.

Επιστημονική Ομάδα neadiatrofis.gr
http://www.neadiatrofis.gr/2015/09/h-threptiki-axia-tou-laxanou.html

Δυόσμος: Ένα ευεργετικό βότανο, που πρέπει να προσέχουν οι άντρες!

Μια φορά και έναν καιρό στα δάση του ομώνυμου βουνού της Ζαχάρως στην Πελοπόννησο ζούσε μία νύμφη, η Μίνθη. Όμως για κακή της τύχη την ερωτεύτηκε ο Πλούτωνας, ο θεός του Κάτω Κόσμου.

Αυτό, όπως ήταν φυσικό, προκάλεσε τη ζήλεια της επίσημης συζύγου Περσεφόνης η οποία, για να απαλλαχτεί από τη Μίνθη, τη μεταμόρφωσε σε φυτό. Ο Πλούτωνας μη μπορώντας να διορθώσει το κακό, τουλάχιστον φρόντισε το φυτό να σκορπά παντού μια γλυκύτατη μυρωδιά. Έτσι, κατά την ελληνική μυθολογία, γεννήθηκε η μέντα.

Η οικογένεια της μέντας περιλαμβάνει δεκάδες είδη, ανάμεσα σε αυτά και τον δυόσμο ή ηδύοσμο – όπως τον ονόμασαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι λόγω της γλυκιάς μυρωδιάς του – που έχει το πιο έντονο πράσινο χρώμα.

Ο δυόσμος όμως, εκτός από χαρακτηριστική ευωδιά, έχει επίσης πλούσια ιατρική φήμη, όπως και πολλές οικιακές χρήσεις που έρχονται από τα βάθη των αιώνων.

Σκορπίζει το άρωμά του παντού

Ιδιαίτερα αγαπητός σε όλες τις χώρες της Μεσογείου, ο δυόσμος χρησιμοποιείται εδώ και αιώνες στη μαγειρική, την ιατρική, τη φαρμακοποιία και τη μυροποιία. Στην αρχαιότητα έκανε το νερό των λουτρών να ευωδιάζει, ενώ οι Αθηναίοι λέγεται ότι τον φορούσαν ως άρωμα τρίβοντάς τον στο σώμα τους. Στα μέσα του περασμένου αιώνα σκόρπιζε αφειδώς το άρωμά του σε χώρους αναψυχής, ψυχαγωγίας και χαλάρωσης, σε γιορτές και δεξιώσεις.

Συστατικό σε αρχαία οδοντόκρεμα

Σήμερα τσίχλες, σιρόπια ζαχαροπλαστικής και οδοντόκρεμες έχουν δημιουργήσει μια σχέση λατρείας μαζί του. Όμως έτσι συνέβαινε πάντα: Συνταγή οδοντόκρεμας, που βρέθηκε σε αρχαίο αιγυπτιακό πάπυρο (στα ελληνικά), περιλάμβανε δυόσμο, αλάτι, πιπέρι και σκόνη ίριδας (είδος κρίνου).

Γιατί οι αρχαίοι Έλληνες τον έτριβαν στο τραπέζι;

Υπάρχει καλύτερο… τραπεζομάντιλο από τον χυμό του δυόσμου; Όχι, κατά τους αρχαίους Έλληνες. Όπως λέγεται, όταν έστρωναν τραπέζι, πρώτα το αρωμάτιζαν τρίβοντας επάνω στην επιφάνειά του φυλλαράκια δυόσμου και μετά κάθονταν να γευματίσουν. Προφανώς το έκαναν για να τους ανοίξει η όρεξη (ο δυόσμος διεγείρει το πεπτικό σύστημα), για να ηρεμήσει το πνεύμα και να δημιουργηθεί κλίμα ευφορίας (από το γλυκό του άρωμα). Και ίσως για να κρατήσουν μακριά απρόσκλητους επισκέπτες, όπως μυρμήγκια, σαρανταποδαρούσες, κουνούπια, και ποντίκια.

Πρώτος και καλύτερος στα γιατροσόφια

Εκτός από διαιτητικές ίνες, ο δυόσμος περιέχει φολικό οξύ, ριβοφλαβίνη, βιταμίνες Α, Β6, Ε, ασβέστιο, μαγνήσιο, σίδηρο, κάλιο, μαγγάνιο και χαλκό. Λόγω λοιπόν των συστατικών του χρησιμοποιείται σε πολλά γιατροσόφια, όπως σε γαργάρες για θεραπεία πληγών του στόματος, ουλίτιδας, φαρυγγίτιδας και αμυγδαλίτιδας, ως αντίδοτο στην κακοσμία του στόματος, χωνευτικό και καταπραϋντικό της γαστρεντερικής δυσφορίας, ως ηρεμιστικό, για την τόνωση της μνήμης, τη θεραπεία των σκασμένων χεριών και της πιτυρίδας αλλά και ως αφροδισιακό (σε συγκεκριμένες δόσεις) και εμμηναγωγό (ακατάλληλο για εγκυμονούσες). Θεωρείται ότι προσφέρει ανακούφιση στην αϋπνία, τον πονοκέφαλο, τον πονόδοντο (από αποστήματα), στους ρευματόπονους και τον πόνο των κλειδώσεων με το τρίψιμο φρέσκων φύλλων στις πονεμένες περιοχές.

Μειώνει την τεστοστερόνη;

Ιατρικές έρευνες έδειξαν ότι ο δυόσμος έχει αντιφλεγμονώδη, αντιοξειδωτική και ανοσορυθμιστική δράση χάρη στο ροσμαρινικό οξύ που περιέχει, μια πολυφαινόλη η οποία απαντάται σε αρκετά μυρωδικά βότανα (βασιλικός, θυμάρι, δεντρολίβανο κ.ά.). Γι’ αυτό και προτείνεται, εκτός των άλλων, ως ρόφημα για την ανακούφιση της οστεοαρθρίτιδας, επειδή αναστέλλει τις χρόνιες και οξείες φλεγμονές. Επίσης διαθέτει εξαιρετικές αντιμυκητισιακές ιδιότητες (π.χ. εξολοθρεύει τον μύκητα Candida albicans καθώς και μύκητες που εμφανίζονται κατά την αποσύνθεση των τροφίμων). Έτσι προτείνεται και για την αντιμετώπιση προβλημάτων πέψης. Επιπλέον μειώνει τα τριγλυκερίδια αλλά και τις αρσενικές ορμόνες σε άντρες και γυναίκες που τον πίνουν συχνά σε αφέψημα (η τεστοστερόνη υπάρχει και στον γυναικείο οργανισμό).

Πότε να πεις «όχι» στο ρόφημα

Οι επιστήμονες συνιστούν να μην καταναλώνεται από τα ζευγάρια που προσπαθούν να τεκνοποιήσουν, γιατί ενδέχεται να προκαλέσει μείωση της πυκνότητας του σπέρματος, βλάβη στον ιστό των όρχεων, αλλά και να διαταράξει την ορμονική ισορροπία και των δύο φύλων. Γενικότερα χρειάζεται μέτρο στην κατανάλωση τσαγιού από δυόσμο, γιατί σε μεγάλη ποσότητα γίνεται τοξικό για τα νεφρά και το συκώτι. Επίσης δεν πρέπει να συνδυάζεται με φάρμακα που καταστέλλουν το κεντρικό νευρικό σύστημα, ενώ μπορεί να ενισχύσει την υπνηλία που προκαλούν κάποια ηρεμιστικά και αντικαταθλιπτικά σκευάσματα.

Προσοχή στο αιθέριο έλαιο

Το αιθέριο έλαιο του δυόσμου έχει ισχυρή αντιμικροβιακή δράση. Καταπολεμά πολλά βακτηρίδια, όπως τον E. Coli που προσβάλει τα έντερα, το ελικοβακτηρίδιο του πυλωρού, τη σαλμονέλα, τον χρυσίζοντα σταφυλόκοκκο και τα βακτήρια που προκαλούν τερηδόνα. Ως εκ τούτου χρησιμοποιείται ως αντισηπτικό αλλά και ως μέσο συντήρησης των τροφίμων. Ο ψεκασμός της φλούδας της πατάτας με αιθέριο έλαιο δυόσμου παρατείνει την αποθήκευσή της έως και έναν χρόνο χωρίς να φυτρώνει, ενώ ψεκασμοί με δυόσμο γενικώς εφαρμόζονται όπου χρειάζεται να εξαλειφθούν παράσιτα και ζωύφια. Ίσως γι΄ αυτό κάποιες νοικοκυρές αποθηκεύουν τα όσπρια μαζί με φυλλαράκια δυόσμου, ώστε να συντηρηθούν καλύτερα. Ακόμα, το έλαιο του δημοφιλούς βοτάνου δρα και ως προστατευτικό από επιζήμιες ακτινοβολίες και χημειοθεραπείες.

Όμως, όπως συμβαίνει με κάθε φυτικό αιθέριο έλαιο, η χρήση του απαιτεί προσοχή, γιατί σε μεγάλες δόσεις είναι τοξικό. Έγκυοι, θηλάζουσες και παιδιά καλύτερα να το αποφεύγουν τελείως και φρονιμότερο είναι να προηγείται έλεγχος αλλεργίας πριν από τη χρήση του.

Για τους απρόκλητους επισκέτες

Αν έχεις ενδείξεις ότι στο σπίτι της πόλης ή το εξοχικό έχουν κάνει την εμφάνισή τους ποντίκια, τότε σκόρπισε φύλλα (προτιμότερο φρέσκα) δυόσμου στο διάβα τους. Καθώς τα τρωκτικά αντιπαθούν τη μυρωδιά του, θα μαζέψουν τα μπογαλάκια τους για να αναζητήσουν αλλού φωλιά.
Αν σε περιτριγυρίζουν κουνούπια, κάνε το όπως οι αρχαίοι: Τρίψε επάνω στο σώμα σου (χέρια, πόδια) φρέσκο δυόσμο. Αυτό θα απωθήσει τα ενοχλητικά έντομα, που επίσης αντιπαθούν τη μυρωδιά του.

Άρωμα δυόσμου σε κήπους και μπαλκόνια

Ο δυόσμος έχει φύλλα οδοντωτά, που μοιάζουν με λόγχες (εξ ου και το αγγλικό όνομά του spear mint = μέντα-λόγχη), σε φωτεινό πράσινο χρώμα. Τον συναντούμε σε αυλές και κήπους σχεδόν όλο τον χρόνο. Όμως το φυτό δεν αντέχει το κρύο, γι΄ αυτό και τον χειμώνα κινδυνεύει να ξεραθεί. Πάντως είναι εύκολος στην καλλιέργειά του και εξαπλώνεται με άνεση επιζητώντας αρκετό ήλιο και συχνό πότισμα. Κάτω από αυτές τις συνθήκες μπορεί κάλλιστα να ζήσει ευτυχισμένα μέσα σε μια γλάστρα του μπαλκονιού.

Η ακμή του είναι την άνοιξη και το καλοκαίρι.

Μπορείς να τον διατηρείς φρέσκο στη γλάστρα (μην ξεχνάς, όποτε περνάς από μπροστά του, να τον χαϊδεύεις, για να απλώνει το άρωμά του παντού) είτε αποξηραμένο σε γυάλινο βάζο.

 http://www.tampouloukia.gr/2013/06/dyosmos-ena-eyergetiko-votano.html

Jackfruit (Artocarpus heterophyllus) είναι το μεγαλύτερο φρούτο που φυτρώνει σε δέντρο και μπορεί να ζυγίζει έως και 50 κιλά

Εξωτερικά αυτό το φρούτο μπορεί να θυμίζει σαν να βγήκε από το Τζουράσικ Παρκ και να μυρίζει εξαιρετικά άσχημα, αλλά μην σας ξεγελά η εμφάνισή του. Πρόκειται για ένα μοναδικό φρούτο που καλλιεργείται στο Μπαγκλαντές και, σύμφωνα με τους επιστήμονες, μπορεί να σώσει εκατομμύρια ανθρώπους που κινδυνεύουν από ασιτία.
Το Jackfruit, όπως ονομάζεται αυτό το περίεργο φρούτο είναι το μεγαλύτερο φρούτο που φυτρώνει σε δέντρο και μπορεί να ζυγίζει έως και 50 κιλά. Περιέχει σπόρια, τα οποία είναι πλούσια σε πρωτεΐνη, ασβέστιο, σίδηρο και κάλιο, θρεπτικά στοιχεία που είναι σημαντικά για την υγεία

 Όπως αναφέρεται στο Business Insider, το φρούτο αυτό, που είναι σπάνιο να το βρει κανείς πέρα από το Μπαγκλαντές μπορεί να καταναλωθεί με πολλούς τρόπους. Τα φύλλα του δέντρου μπορούν να γίνουν εξαιρετική τροφή για κατσίκες και άλλα ζώα φάρμας, το χρώμα από το φρούτο χρησιμοποιείτο ως βαφή για τα ρούχα των μοναχών. Το δέντρο παράγει μία κολλώδη ουσία που μπορεί να χρησιμοποιηθεί ως κόλλα και το ξύλο του δέντρου είναι εξαιρετικό για κατασκευές.
 

 Κάθε δέντρο μπορεί να παράξει μέχρι και 150 φρούτα και θα μπορούσε να είναι εξαιρετική πηγή τροφής και θρεπτικών συστατικών στα εκατομμύρια ανθρώπων που πάσχουν από ασιτία, αφού ένα μόνο Jackfruit μπορεί να καλύψει τις θρεπτικές ανάγκες ενός γεύματος για μία οικογένεια.
Αν και προς το παρόν είναι δύσκολο να το βρει κανείς πέρα από τα σύνορα του Μπαγκλαντές, τον τελευταίο καιρό έχει γίνει προσπάθεια να καλλιεργηθεί και σε άλλες χώρες, όπως στην Ινδία που μεγάλος πληθυσμός της υποφέρει από έλλειψη τροφής.

 

Διατροφικά στοιχεία

Τζάκφρουτ

Ποσότητα ανά

1. 100 g

   Θερμίδες (kcal) 94

2. Λιπίδιο 0,6 g
   Χοληστερόλη 0 mg
   Νάτριο 2 mg
   Κάλιο 448 mg
   Υδατάνθρακες 23 g
   Φυτικές ίνες 1,5 g
   Ζάχαρη 19 g
   Πρωτεΐνη 1,7 g

   Βιταμίνη Α	110 IU	Βιταμίνη C	13,7 mg
   Ασβέστιο	24 mg	Σίδηρος	0,2 mg
   Βιταμίνη Β6	0,3 mg	Βιταμίνη Β12	0 µg
   Μαγνήσιο	29 mg

www.youtube.com/watch?v=WnbbAVcULKo
http://www.trelokouneli.gr/afto-ine-to-thavmatourgo-frouto-pou-tha-borouse-na-sosi-ekatommiria-anthropous/
https://en.wikipedia.org/wiki/Jackfruit

Τα πιο παράξενα φρούτα του πλανήτη

Μπορεί για χρόνια τα πιο εξωτικά φρούτα που έμπαιναν στη φρουτιέρα σου να ήταν μπανάνα, ανανάς και μάνγκο, αλλά τα τελευταία χρόνια τα ράφια των μανάβικων φιλοξενούν και πιο “παράξενα” φρούτα. Πολλά από αυτά τα βρίσκεις και σε ελληνικά οπωροπωλεία και ακόμη και αν δεν σου γεμίζουν το μάτι, έχουν και αυτά τη νοστιμιά τους. Δες 10 από τα πιο παράξενα φρούτα που μπορείς να δοκιμάσεις.

Akebi. Μπορεί να σου θυμίζει μελιτζάνα, αλλά αυτό το ιαπωνικό φρούτο δεν έχει καμία σχέση με το γνωστό λαχανικό, πέρα από το μελιτζανί του χρώμα. Εσωτερικά, έχει σχεδόν διάφανη, λευκή σάρκα και πολλά μαύρα σποράκια και ουδέτερη γεύση. Το akebi εμφανίζεται στις αγορές μόλις 2 εβδομάδες κάθε φθινόπωρο και όσα δεν έχουν καλλιεργηθεί ανοίγουν μόνα τους μόλις ωριμάσουν. Θεωρείται ότι κάνει καλό στο δέρμα, αλλά και στη δίαιτα. Σημείωσε ότι στην Ιαπωνία τρώνε τη σάρκα ως φρούτο, ενώ ο φλοιός μαγειρεύεται και τρώγεται ως λαχανικό.

Black Sapote. Γνωστό και ως “diospyros digyna” θα μπορούσε να γίνει η No 1 επιλογή σου για φρούτο αν κυκλοφορούσε και στην Ελλάδα, μιας και έχει γεύση… σοκολάτα! Εξωτερικά, μοιάζει με πράσινη ντομάτα, ενώ στο εσωτερικό του κρύβει μια μαλακή, σκούρα καφέ σάρκα με ήπια γλυκιά γεύση με νότες σοκολάτας. Στα πλεονεκτήματα του συνυπολόγισε και τη σχεδόν διπλάσια περιεκτικότητα του σε βιταμίνη C σε σχέση με το πορτοκάλι.

Buddha’s hand. Το να ζητήσεις να φας το χέρι του Βούδα ακούγεται από μόνο του πολύ παράξενο. Βέβαια, το Buddha’s hand δεν είναι άλλο από ένα ασιατικό εσπεριδοειδές που μοιάζει με λεμόνι με πολλά μακριά εξογκώματα σαν δάχτυλα. Η ελάχιστη έως ανύπαρκτη σάρκα του το εμποδίζει να καταναλωθεί όπως, για παράδειγμα, ένα πορτοκάλι αλλά η φλούδα του μπορεί να γίνει γλυκό, μαρμελάδα και, γενικά, να χρησιμοποιηθεί στη μαγειρική και τη ζαχαροπλαστική όπως η φλούδα κάθε εσπεριδοειδούς. Στις ευεργετικές ιδιότητες του κατατάσσονται η θεραπεία των στομαχικών διαταραχών, η αντιφλεγμονώδης ιδιότητα και η ανακούφιση του πόνου.

Καραμπόλα (Carambola). Συχνά θα τη συναντήσεις και ως starfruit, λόγω του σχήματος αστεριού που έχει η καραμπόλα όταν κοπεί σε φέτες. Γλυκιά και ζουμερή με γεύση που μοιάζει με του αχλαδιού, μπορεί να φαγωθεί ωμή και συχνά, λόγω του σχήματος της, αποτελεί δημοφιλές διακοσμητικό σε τούρτες και τάρτες με φρούτα. Δεν είναι σπάνιο να τη συναντήσεις σε οπωροπωλεία με εξωτικά φρούτα και αξίζει να τη δοκιμάσεις, καθώς είναι πλούσια σε βιταμίνη C και φυτικές ίνες, ενώ έχει ελάχιστες θερμίδες που την κάνουν σύμμαχο της σιλουέτας.

Κιουάνο (Kiwano). Γνωστό και ως αφρικανικό πεπόνι, το κιουάνο μοιάζει με “πάντρεμα” πεπονιού με αγγούρι. Αν ψάξεις μπορείς να το βρεις και σε ελληνικά μανάβικα που φέρνουν εξωτικά φρούτα και θα το ξεχωρίσεις από τα πολλά εξογκώματα στο εξωτερικό και το σχεδόν ρευστό, πρασινωπό και γεμάτο λευκά σπόρια εσωτερικό που μοιάζει με αγγούρι. Το κιουάνο έχει αντιοξειδωτικές και χωνευτικές ιδιότητες. Επιπλέον, η κατανάλωση του κάνει καλό στα μάτια και βοηθά στη μείωση του στρες.

Μανγκοστίν (Mangosteen). Το βασίλειο των φρούτων έχει και βασιλικό ζεύγος! Στην Ταϊλάνδη που λες, το μανγκοστίν θεωρείται η “βασίλισσα” των φρούτων, ενώ για τον “βασιλιά” – ντούριαν, θα πούμε αμέσως μετά. Η βασίλισσα των φρούτων, λοιπόν, είναι μια μοβ σφαίρα που κρύβει μέσα της μια κατάλευκη σάρκα που χωρίζεται σε φέτες, σαν πορτοκάλι. Έχει πολύ γλυκιά γεύση που θυμίζει συνδυασμό φράουλας, ροδάκινου και παγωτού βανίλιας. Ο φλοιός μπορεί να αποξηρανθεί και να γίνει αφέψημα που βοηθά έναντι των λοιμώξεων και των στομαχικών διαταραχών. Αναζήτησε τα μανγκοστίν και σε ελληνικά μανάβικα με εξωτικά φρούτα.

Ντούριαν (Durian). Δεν είναι τόσο το ξεχωριστό, αγκαθωτό σχήμα του που κάνει αυτό το φρούτο να κατατάσσεται στα πιο παράξενα του κόσμου όσο η μυρωδιά του. Είναι τόσο άσχημη που την πρώτη φορά που θα το μυρίσεις θα απορείς γιατί κάποιοι το ονομάζουν και “βασιλιά των φρούτων”. Ωστόσο, αν φανείς αρκετά γενναίος και το δοκιμάσεις (το βρίσκεις άλλωστε και σε κάποια ελληνικά οπωροπωλεία), θα διαπιστώσεις ότι έχει κρεμώδη σάρκα και ελαφρώς γλυκιά γεύση που θυμίζει αμύγδαλο! Στις ωφέλιμες ιδιότητές του συμπεριλαμβάνονται η μείωση των πονοκεφάλων και των φλεγμονών στις αρθρώσεις, ενώ κάνει καλό και στην υγεία της καρδιάς.

Πιταχάγια (pitaya). Γνωστή για το ξεχωριστό, έντονο φούξια χρώμα της στο εξωτερικό αλλά και για τη φλούδα της που θυμίζει δέρμα δράκου -δικαιολογώντας και το δεύτερο όνομα της, φρούτο του δράκου- η πιταχάγια είναι ένα δημοφιλές εξωτικό φρούτο που βρίσκεις και σε ενημερωμένα ελληνικά οπωροπωλεία. Στο εσωτερικό τα μαύρα σποράκια θυμίζουν ακτινίδιο αν και η σάρκα είναι λευκή, όσο για τη γεύση του είναι υπόγλυκη και μοιάζει με του πεπονιού. Καλλιεργείται κυρίως στην κεντρική και νότια Αμερική και τα πλούσια θρεπτικά συστατικά του έχουν πολλά οφέλη για τον οργανισμό, ενώ βοηθάει και στην απώλεια βάρους.

Ραμπουτάν (Rambutan). Ακόμη ένα παράξενο, εξωτικό φρούτο που βρίσκουμε και στην ελληνική αγορά, το ραμπουτάν μας έρχεται από την Ασία και ξεχωρίζει για το στρογγυλό σχήμα του με τις πολλές μακριές τριχούλες -σαν αχινός ή μικρό πον-πον. Είναι κόκκινο εξωτερικά και λευκό εσωτερικά, με χυμώδη σάρκα και γλυκιά γεύση. Μεταξύ άλλων, είναι καλή πηγή σιδήρου, κάνει καλό στα κόκαλα και βοηθά στην απώλεια βάρους.

Salak. Ονομάζεται και φρούτο του φιδιού λόγω της καστανοκόκκινης, φολιδωτής φλούδας του που θυμίζει δέρμα φιδιού. Το εσωτερικό του πάντως είναι απίστευτα νόστιμο, γλυκό και ζουμερό. Είναι πολύ διαδεδομένο στη νοτιοανατολική Ασία και στην Ταϊλάνδη αποτελεί αγαπημένο σνακ. Όσο για τα οφέλη του στον οργανισμό, η κατανάλωση του salak κάνει καλό στο στομάχι και το δέρμα, ενισχύει την αντοχή και βοηθά στην απώλεια βάρους.

Τσεριμόγια (Cherimoya). Μοιάζει λίγο με αγκινάρα στο εξωτερικό, χωρίς τα αγκάθια όμως και το συναντάμε κυρίως στην κεντρική και νότια Αμερική. Έχει κρεμώδη, λευκή σάρκα και γλυκιά και κάπως υπόξινη γεύση που θυμίζει μίγμα ανανά, φράουλας και μπανάνας. Η κατανάλωση της τσεριμόγια κάνει πολύ καλό στα μαλλιά και το δέρμα καθυστερώντας τα σημάδια γήρανσης. Επιπλέον, είναι πλούσια σε βιταμίνη C, φυτικές ίνες και αντιοξειδωτικά.


 http://www.olivemagazine.gr/%CF%84%CE%B1-%CF%80%CE%B9%CE%BF-%CF%80%CE%B1%CF%81%CE%AC%CE%BE%CE%B5%CE%BD%CE%B1-%CF%86%CF%81%CE%BF%CF%8D%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%80%CE%BB%CE%B1%CE%BD%CE%AE%CF%84%CE%B7/

Γκρέιπφρουτ (Citrus paradise) κατά των καρδιακών ασθενειών

Ένας πικρός σύμμαχος υγείας

 

Η κατανάλωση ενός ποτηριού χυμού από γκρέιπφρουτ κάθε μέρα διατηρεί την υγεία των αιμοφόρων αγγείων και προστατεύει έναντι της εμφάνισης καρδιακών ασθενειών, υποστηρίζει μια νέα έρευνα. Μόλις 300 ml χυμού από γκρέιπφρουτ την ημέρα είναι αρκετά για τη βελτίωση του κυκλοφορικού συστήματος.
Γάλλοι επιστήμονες αναφέρουν, ότι οι φλαβανόνες (flavanones), ουσίες που βρίσκονται στα εσπεριδοειδή, είναι ευεργετικές για την υγεία του οργανισμού. Οι επιστήμονες παρουσίασαν τα ευρήματά τους σε μια ερευνητική εργασία που δημοσιεύτηκε στο επιστημονικό περιοδικό American Journal of Clinical Nutrition.
Σε αυτή υποστηρίζουν, ότι η τακτική κατανάλωση χυμού από γκρέιπφρουτ μπορεί να παίξει σημαντικό ρόλο στην πρόληψη καρδιακών νόσων. Είναι άλλωστε γνωστό, ότι η κατανάλωση φρούτων και λαχανικών έχει προστατευτική δράση για τη γενικότερη υγεία του οργανισμού, σημειώνει σχετικό δημοσίευμα της βρετανικής εφημερίδας Daily Mail.
Όμως δεν είχαν γίνει πολλές έρευνες γύρω από εσπεριδοειδή, όπως το γκρέιπφρουτ και το ρόλο τους στη διατήρηση μιας υγιούς καρδιακής λειτουργίας. Στην έρευνα του ινστιτούτου αγροτικής έρευνας στο Κλερμόν-Φεράν της Γαλλίας συμμετείχαν 48 υγιείς γυναίκες, ηλικίας από 50 έως 65 ετών –μία από τις υψηλότερες ομάδες κινδύνου για την εμφάνισης καρδιακών ασθενειών.
Οι μισές από αυτές κατανάλωναν καθημερινά 340ml χυμό από γκρέιπφρουτ, ενώ οι υπόλοιπες ένα παρόμοιο (στην εμφάνιση) χυμό, χωρίς όμως φλαβανόνες. Μετά από μερικούς μήνες, οι δύο ομάδες άλλαξαν «στρατόπεδα».
Τα αποτελέσματα της εξάμηνης έρευνας έδειξαν, ότι μετά την τακτική κατανάλωση χυμού με φλαβανόνες, διαπιστώθηκε σημαντική βελτίωση στην υγεία των αιμοφόρων αγγείων των γυναικών. Αντίθετα, διαπιστώθηκε ελάχιστη ή καθόλου βελτίωση όταν κατανάλωναν χυμό, που δεν περιείχε φλαβανόνες. «Η τακτική κατανάλωση χυμού γκρέιπφρουτ από μεσήλικες, υγιείς μετεμμηνοπαυσιακές γυναίκες, είναι ευεργετική για την αρτηριακή ακαμψία. Αυτή η επίδραση μπορεί να σχετίζεται με τις φλαβανόνες που υπάρχουν στα γκρέιπφρουτ» αναφέρουν οι επιστήμονες στα ευρήματά τους.
 

 

http://www.newsbeast.gr/health/arthro/1931300/gkreipfrout-kata-ton-kardiakon-asthenion

 

 

Η λατινική του ονομασία του βοτάνου είναι Citrus paradise (Κίτρο το παραδείσιο) και ανήκει στην οικογένεια των Ρουτιδών.
Το συναντούμε με τις ονομασίες φράπα, γκρέιπφρουτ, βοτρυόκαρπος.
Στη χώρα μας έχει αρχίσει η οργανωμένη του καλλιέργεια τα τελευταία είκοσι περίπου χρόνια.
Είναι δέντρο εύρωστο, με πυκνό φύλλωμα που αποτελείται από μεγάλα σκουροπράσινα γυαλιστερά φύλλα ελλειπτικά που έχουν πλατύ πτερυγωτό μίσχο. Στους άξονες των φύλλων φύονται μεγάλα άσπρα άνθη, κατά τη περίοδο ανθοφορίας του δέντρου. Τα πέταλα των ανθών μοιάζουν με της πορτοκαλιάς αλλά είναι μεγαλύτερα. Οι καρποί του είναι μεγάλοι, σφαιρικοί, ελαφρά πεπιεσμένοι στους πόλους και έχουν χρώμα κίτρινο. Το μέγεθος του καρπού ποικίλει ανάλογα με το είδος και τις συνθήκες καλλιέργειας Η σάρκα του έχει κίτρινο ροζ ή κόκκινο χρώμα ανάλογα με την ποικιλία είναι μαλακή και χυμώδης και η γεύση της είναι γλυκόξινη. Η φλούδα είναι λεία και η γεύση της είναι έντονα πικρή.
Το ύψος του δέντρου φτάνει τα 5 μέτρα.

Ιστορικά στοιχεία:
Δεν είναι ένα εσπεριδοειδές που υπήρχε από παλιά στην Ευρώπη. Η καταγωγή του είναι από τα νησιά Μπαρμπάντος όπου ανακαλύφθηκε μόλις τον 17ο αιώνα. Κατά μία άποψη συγκαταλέγεται στις ποικιλίες Shaddock ή  Pomelo tree που φύονται στη Ν. Ασία. Το 1825 μεταφέρθηκε στην Αμερική και στη συνέχεια έφτασε στην Ευρώπη.
Συστατικά-χαρακτήρας:
Το Γκρέιπφρουτ είναι πλούσιο σε φυτοχημικά θρεπτικά συστατικά όπως βιταμίνη Α, β-καροτένιο και λυκοπένιο. Περιέχει πηκτίνη, μία ουσία που παίζει σημαντικό ρόλο στις θεραπευτικές ιδιότητες του βοτάνου. Περιέχει ακόμη φλαβονοειδή αντιοξειδωτικά όπως ναρινγενίνη, ξανθίνη και λουτείνη. Είναι καλή πηγή βιταμίνης C. Περιέχει μέτριες ποσότητες βιταμινών Β, όπως φυλικό οξύ, ριβοφλαβίνη, πυριδοξίνη, θειαμίνη. Περιέχει ακόμη ανόργανα συστατικά όπως σίδηρο, ασβέστιο, χαλκό, φωσφόρο, μαγνήσιο, μαγγάνιο και ψευδάργυρο.

Άνθιση – χρησιμοποιούμενα
μέρη – συλλογή:
Το δέντρο ανθίζει τον Μάιο και οι καρποί ωριμάζουν στα τέλη Δεκεμβρίου. Υπάρχουν βέβαια και όψιμες ποικιλίες. Για θεραπευτικούς σκοπούς χρησιμοποιούνται τα άνθη και ο καρπός του δέντρου.
Θεραπευτικές ιδιότητες
και ενδείξεις:
Παρά το γεγονός ότι η ιστορία του φυτού δεν είναι μεγάλη, σήμερα αποτελεί αντικείμενο ερευνών μια και η θεραπευτική του δράση είναι αξιοσημείωτη σύμφωνα με έρευνες που ανακοινώνονται. Μία σημαντική θεραπευτική ιδιότητα που αποδίδεται στο γκρέιπφρουτ προέρχεται από μία ινώδη ουσία, που περιέχει, την πηκτίνη. Σύμφωνα με τους υποστηρικτές της άποψης αυτής η πηκτίνη συμβάλει αποφασιστικά στη μείωση της αθηρωματώδους πλάκας και στη μείωση της χοληστερίνης.
Επίσης μεγάλη προσοχή δίνεται πλέον και στο έλαιο που προέρχεται από το εκχύλισμα των σπόρων του γκρέιπφρουτ γνωστό διεθνώς ως GSE (το ίδιο έλαιο δίνει και η ψίχα του φρούτου αυτού) το οποίο περιέχει βιοφλαβονοειδή, όπως ναρινγκίνη, εσπεριδίνη, νεοεσπεριδίνη, γλυκοσίδη της διυδροκαμφερόλης, τεταρτοταγή γλυκοσίδη, γλυκοσίδη της καμφερόλης , απιγενίνη και ρουτινοσίδη.
Οι θεραπευτικές ιδιότητες του GSE άρχισαν να ερευνώνται από το 1963 σχετικά με τις αντιπαρασιτικές ιδιότητες του γκρέιπφρουτ. Σήμερα το GSE χρησιμοποιείται από εναλλακτικούς κυρίως γιατρούς, ως ένα φυσικό αντιβιοτικό, αντισηπτικό, απολυμαντικό και συντηρητικό τροφίμων  και καλλυντικών. Η ευρεία χρήση του βρίσκει εφαρμογή σε ανθρώπους, ζώα  και φυτά με εντυπωσιακά αποτελέσματα που πιστοποιούν ερευνητικά ινστιτούτα ,όπως το ινστιτούτο Παστέρ, η FDA και η USDA. Τα ενεργά συστατικά του γκρέιπφρουτ είναι μη τοξικά και φιλικά προς το περιβάλλον.
Τον τομέα της γεωργίας τα βιοφλαβονοειδή που λαμβάνονται από τους σπόρους και την ψίχα του γκρέιπφρουτ μετατρέπονται σε ένα μίγμα ικανό να σκοτώνει στρεπτόκοκκο, σταφυλόκοκκο, σαλμονέλα, E. Coli, κάντιντα, έρπη, ινφλουέντζα, μύκητες, βακτήρια και πολλούς ακόμη παθογόνους μικροοργανισμούς.
Ως απολυμαντικό το GSE είναι κατά 10 έως 100 φορές δραστικότερο από την χλωρίνη και χρησιμοποιείται για απολυμάνσεις σε νοσοκομεία και κλινικές.
Έρευνες απέδειξαν ακόμη ότι το GSE είναι αποτελεσματικό αντισηπτικό του δέρματος.
Σύμφωνα με όσα έχουν αναφερθεί για τις θεραπευτικές ιδιότητες του GSE μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ως ένα ευρέως φάσματος φυσικό αντιμικροβιακό και αντιβιοτικό. Το βότανο παρουσιάζει αντικαρκινική δράση παρέχοντας ιδιαίτερη προστασία σε πάγκρεας και στομάχι.
Ο χυμός του γκρέιπφρουτ διαθέτει αντιμικροβιακές ιδιότητες.
Δεν είναι βέβαια μόνο αυτό που χρησιμοποιούμε από τα εντυπωσιακό αυτό δένδρο. Τα άνθη του γκρέιπφρουτ βοηθούν στην αντιμετώπιση της αϋπνίας, δρουν μαλακτικά για το στομάχι και είναι καρδιοτονωτικά. Τέλος φλούδα του φρούτου βοηθά σε προβλήματα του ουροποιητικού συστήματος.
Αν όλα τα παραπάνω τα συνδυάσουμε με την ικανότητα του γκρέιπφρουτ να συμβάλει στην απώλεια του περιττού βάρους έχουμε την εικόνα ενός φρούτου που πρέπει να το εντάξουμε στις διαιτητικές μας συνήθειες, μια και όπως φαίνεται συμβάλλει πολλαπλά στη διατήρηση της υγείας μας.
Για όσους θα ήθελαν να βελτιώσουν τη γεύση του κατά την κατανάλωση, μπορούν αφού το κόψουν στη μέση να προσθέσουν ζάχαρη ή κανέλα και να δοκιμάσουν να το φάνε με ένα κουταλάκι του γλυκού. Θα το βρουν ενδιαφέρον.
Παρασκευή και δοσολογία:
Τα  άνθη παρασκευάζονται ως έγχυμα. Ρίχνουμε ένα φλιτζάνι βραστό νερό σε ένα κουταλάκι του γλυκού αποξηραμένα άνθη και τα αφήνουμε σκεπασμένο για 10 λεπτά. Σουρώνουμε και πίνουμε πρωί και βράδυ.
Προφυλάξεις:
Δεν πρέπει να καταναλώνουμε υπερβολικές ποσότητες, ιδιαίτερα μετά τη φήμη που συνοδεύει το πολύτιμο αυτό φρούτο για τη συμβολή του στο αδυνάτισμα.
Η κατανάλωση του γκρέιπφρουτ προκαλεί καμία φορά καούρες.
Επίσης η κατανάλωση του φρούτου ή του χυμού μπορεί να αλληλεπιδράσει με την χλωμιπραμίνη (ανήκει σε μια κατηγορία φαρμάκων που ονομάζονται τρικυκλικά αντικαταθλιπτικά) και να οδηγήσει σε πιθανώς ανεπιθύμητα αποτελέσματα. Αν παίρνουμε τέτοια φάρμακα συνεννοούμεθα με τον γιατρό μας πριν καταναλώσουμε το φρούτο.

Read : http://www.haniotika-nea.gr/110140-ygeia-botana/#ixzz3ku8DCThc

Sweetgrass το φυτό που διώχνει τα κουνούπια

Αμερικανοί επιστήμονες κατάφεραν να εντοπίσουν εκείνες τις χημικές ουσίες που είναι...
υπεύθυνες για την ιδιότητα του φυτού που βλέπετε στην φωτογραφία να απωθεί πολύ αποτελεσματικά τα κουνούπια.

Πρόκειται για το πολύ κοινό Sweetgrass,, ένα φυτό που παραδοσιακά χρησιμοποιείται από κάποιους ιθαγενείς Αμερικανούς για να κρατάει μακρυά κάθε είδους έντομο.

Σε εργαστηριακές δοκιμές, δύο χημικές ενώσεις στο Sweetgrass οδήγησαν τα κουνούπια μακριά από ένα... δελεαστικότατο για εκείνα δείγμα αίματος, ακριβώς όπως θα έκανε και ένα χημικό αντικουνουπικό από εκείνα που είναι διαθέσιμα στην αγορά. Η διαφορά βέβαια, έγκειται στο ότι το φυτό είναι κάτι απόλυτα φυσικό, ενώ τα χημικά εντομοαπωθητικά μπορεί να είναι επιβλαβή σε πολλές περιπτώσεις για την υγεία σας.

Το βασικό συστατικό που έχει αυτό το φυτό είναι η κουμαρίνη (coumarin), σύμφωνα με τον επικεφαλής της έρευνας, δρ Charles Cantrell. Το δεύτερο βασικό συστατικό που εντόπισαν οι ερευνητές ήταν η φυτόλη (phytol), ένα κοινό συστατικό σε αιθέρια έλαια από φυτά.

Η ομάδα του δρ Cantrell απομόνωσε αυτά τα χημικά με την διέλευση ατμού μέσα από τα φύλλα του, κάτι που οδήγησε στο διαχωρισμό των ελαιωδών και πτητικών του ενώσεων. Στη συνέχεια επεξεργάστηκαν αυτές τις ενώσεις, τις “καθάρισα” και τις διαχώρισαν σε 12 επιμέρους κατηγορίες. Αυτά τα 12 δείγματα δοκιμάστηκαν στα κουνούπια για να προσδιοριστούν εκείνες που τα απωθούσαν περισσότερο. Η κουμαρίνη και η φυτόλη ξεχώρισαν σε αυτό τον τομέα.

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2015/08/blog-post_1851.html

Τα κρυμμένα μυστικά των σπόρων του καρπουζιού - Εσείς ξέρετε τα τεράστια οφέλη τους;

Το καρπούζι είναι ένα εξαιρετικά δημοφιλές φρούτο...
Ενώ όλοι απολαμβάνουν τη γεύση του, συνήθως απορρίπτουν τους μικροσκοπικούς του σπόρους χωρίς να συνειδητοποιούν ή μάλλον να γνωρίζουν τα οφέλη για την υγεία τους.

Αυτοί οι σπόροι είναι φορτωμένοι με θρεπτικά συστατικά συμπεριλαμβανομένων των λιπαρών οξέων και απαραίτητων πρωτεϊνών. Μάλιστα, είναι πλούσιοι σε βιταμίνη Β, όπως θειαμίνη, νιασίνη, φολικό οξύ και μέταλλα όπως μαγνήσιο, κάλιο, μαγγάνιο, σίδηρο, ψευδάργυρο, φώσφορο και χαλκό. Καταγράφονται ακολούθως τα οφέλη των σπόρων για την υγεία σας για να μην τους φτύσετε ξανά. Αυτό το καλοκαίρι θα τους φάτε!

1. Το σώμα σας χρειάζεται αμινοξέα

Ωστόσο, υπάρχουν ορισμένα βασικά αμινοξέα όπως η αργινίνη και η λυσίνη τα οποία το σώμα δεν μπορεί να παράγει από μόνο του και αυτά πρέπει να προέλθουν από διάφορες πηγές τροφίμων. Οι σπόροι του καρπουζιού περιέχουν μερικά από αυτά τα βασικά αμινοξέα όπως η τρυπτοφάνη και το γλουταμινικό οξύ.

Η λυσίνη βοηθά στην απορρόφηση του ασβεστίου για να διευκολύνει τον σχηματισμό του κολλαγόνου και των συνδετικών ιστών του σώματος, ενώ η αργινίνη βελτιώνει τον μεταβολισμό του σώματος, το καρδιαγγειακό σύστημα.

2. Οι σπόροι του καρπουζιού είναι καλές πηγές μαγνησίου

Το μαγνήσιο είναι ζωτικής σημασίας για την κανονική λειτουργία της καρδιάς, τη διατήρηση της φυσιολογικής πίεσης του αίματος, υποστηρίζοντας τη μεταβολική διαδικασία και την πρωτεϊνική σύνθεση. Είναι επίσης ευεργετικό στη θεραπεία των καρδιαγγειακών παθήσεων και της υπέρτασης ελέγχοντας την πίεση του αίματος και τον διαβήτη.

3. Οι σπόροι του καρπουζιού περιέχουν λυκοπένιο

Το λυκοπένιο είναι καλό για το πρόσωπό σας και επίσης βοηθά στη βελτίωση της ανδρικής γονιμότητας.

4. Οι σπόροι είναι εξαιρετικές πηγές των πολυβιταμινών Β και μπορεί να αντικαταστήσουν κάποια από τα συμπληρώματα

Η βιταμίνη Β που υπάρχει στους σπόρους περιλαμβάνει νιασίνη, φυλλικό οξύ, θειαμίνη, ριβοφλαβίνη, βιταμίνη Β6 και παντοθενικό οξύ. Οι βιταμίνες του συμπλέγματος Β είναι ζωτικής σημασίας για τη διατήρηση της υγείας του αίματος, του νευρικού συστήματος και την αποτελεσματική ανοσολογική απόκριση.

http://tro-ma-ktiko.blogspot.gr/2015/08/blog-post_7721.html

Κόστος Φοίτησης: 3000 € το Μεταπτυχιακό της ΣΤΕΓ - ΤΕΙ ΚΡΗΤΗΣ και σε διαφημηση στην Google...

Κόστος Φοίτησης: 3000 €  το Μεταπτυχιακό της ΣΤΕΓ και σε διαφημηση στην Google οπως βλέπετε στην εικόνα...

και 100 ευρω το καθε μαθημα που κανεις επανέξεταση... συνολικα 12 μαθήματα...

Σκοπός του ΠΜΣ του Τμήματος Τεχνολόγων Γεωπόνων του Τ.Ε.Ι. Κρήτης είναι να εφοδιάσει αποφοίτους, Ελληνικών αλλά και ξένων ΑΕΙ, του συνόλου τωνΤμημάτων των Σχολών Γεωπονίας (Φυτικής Παραγωγής, Αρχιτεκτονικής Τοπίου, Ζωικής Παραγωγής, Τροφίμων κλπ), Τμημάτων Βιολογίας, Χημείας, Περιβάλλοντος και άλλων συναφών ειδικοτήτων με γνώσεις που αφορούν το σύνολο των αντικειμένων της Γεωπονικής Επιστήμης και Τεχνολογίας, μέσα από την οπτική της εφαρμογής και της επιχειρηματικής εκμετάλλευσης και αξιοποίησης. Δηλαδή η ανάπτυξη του γνωστικού επιπέδου των φοιτητών με πληροφορίες που θα έχουν ως βασικό στόχο:

• να οδηγήσουν σε επιχειρηματικές και καινοτόμες δράσεις από μέρους τους, δηλαδή να δημιουργήσουν το υπόβαθρο που θα επιτρέψει να τις εντοπίσουν και να τις υλοποιήσουν, ή / και
• τη βελτίωση της δυνατότητάς τους να αναπτύξουν περαιτέρω, με καθαρά επιχειρηματικά κριτήρια, υπάρχουσες αγροτικές παραγωγικές μονάδες, αξιοποιώντας καινοτόμες τεχνολογίες. 

Οι καταληκτικές ημερομηνίες κατάθεσης αιτήσεων για το κλασικό ΠΜΣ είναι η Παρασκευή 11 Σεπτεμβρίου 2015, με έναρξη των μαθημάτων τη Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2015, ενώ για το από απόσταση ΠΜΣ είναι η Παρασκευή 30 Οκτωβρίου 2015, με έναρξη της εκπαιδευτικής περιόδου τη Δευτέρα 30 Νοεμβρίου 2015.

Αγαπητοί Συνάδελφοι
 
Είναι μεγάλη μας χαρά να σας ενημερώσουμε ότι το Τμήμα Τεχνολόγων Γεωπόνων του Τεχνολογικού Εκπαιδευτικού Ιδρύματος Κρήτης, ξεκινά το Φθινόπωρο του 2015, Πρόγραμμα Μεταπτυχιακών Σπουδών (ΠΜΣ) με τίτλο «Εφαρμοσμένη Επιστήμη και Τεχνολογία στη Γεωπονία».
 
Σκοπός του ΠΜΣ είναι να εφοδιάσει αποφοίτους, Ελληνικών αλλά και ξένων ΑΕΙ, του συνόλου των Τμημάτων των Σχολών Γεωπονίας (Φυτικής Παραγωγής, Αρχιτεκτονικής Τοπίου, Ζωικής Παραγωγής, Τροφίμων κλπ), Τμημάτων Βιολογίας, Χημείας, Περιβάλλοντος και άλλων συναφών ειδικοτήτων, με γνώσεις που αφορούν το σύνολο των αντικειμένων της Γεωπονικής Επιστήμης και Τεχνολογίας, μέσα από την οπτική της εφαρμογής και της επιχειρηματικής εκμετάλλευσης και αξιοποίησης.
 
Καινοτόμο στοιχείο του ΠΜΣ Εφαρμοσμένη Επιστήμη και Τεχνολογία στη Γεωπονία είναι η υλοποίησή του, τόσο δια ζώσης (μια κλασική μορφή εκπαίδευσης), όσο και από απόσταση. Η πρώτη μορφή του ΠΜΣ, που θα δείτε να ονομάζεται σε όλα τα σχετικά κείμενα ως κλασικό ΠΜΣ, θα έχει ως έδρα το Ηράκλειο της Κρήτης και ελάχιστο χρόνο ολοκλήρωσης τους 18 μήνες.
 
Η από απόσταση εκδοχή του ΠΜΣ θα έχει ως έδρα των Συμβουλευτικών και Εργαστηριακών Συναντήσεων την Αθήνα και το Ηράκλειο (ο φοιτητής επιλέγει την έδρα που τον εξυπηρετεί), με ελάχιστο χρόνο ολοκλήρωσης τους 24 μήνες. Σημειώνεται ότι υπάρχει η δυνατότητα μερικής παρακολούθησης και στις δύο μορφές του ΠΜΣ.

 
Κόστος για ΚΠΜΣ: 3.000 € συνολικά
Κόστος για ΚΠΜΣ για όσους εργαστούν σε εργαστήρια: 2.400 € συνολικά
Κόστος για ΑΑΕΠΜΣ: 600 € / μάθημα και διπλωματική ή 5 x 600 = 3.000 € συνολικά

https://www.teicrete.gr/el/tei/14234

Ποιες ασθένειες καταπολεμά το λεμόνι

Το λεμόνι έχει ένα μεγάλο αριθμό οφελών για τον ανθρώπινο οργανισμό. Περιέχει Βιταμίνη C, Κάλιο, Ασβέστιο και πολλά άλλα χρήσιμα συστατικά για όλους μας. Σας παρουσιάζουμε τους λόγους για τους οποίους πρέπει όλοι μας να υιοθετήσουμε το λεμόνι στην καθημερινότητα μας.

Διεργετικό ένζυμο λεμονιού. Το λεμόνι βοηθάει το συκώτι να απορρίπτει τις τοξίνες και βοηθάει στην τόνωση των φυσικών ενζύμων, τα οποία μας κρατούν υγιείς.

Ιδανικό pH. Το λεμόνι βοηθάει στην εξισορρόπηση του pH σας, το οποίο ιδανικά θα πρέπει να βρίσκεται γύρω στο 7,30 με 7,45. Έτσι, αν το σύστημα σας «αισθάνεται» λίγο όξινο, λίγο λεμόνι θα σας βοηθήσει να ανεβάσετε το επίπεδο του pH σας.

Εξαφανίστε την πιτυρίδα. Ο χυμός από λεμόνι και πιο συγκεκριμένα από τα λάιμ εάν εφαρμοστεί πάνω στο τριχωτό της κεφαλής σας μαζί με το κανονικό σας λάδι για τα μαλλιά, θα εμποδίσει την εμφάνιση της πιτυρίδας καθώς καθαρίζει όλο το κρανίο και τα μαλλιά.

Ο χυμός από το λάιμ περιέχει κιτρικό οξύ, το οποίο εξαλείφει εναποθέσεις ασβεστίου στις αρτηρίες. Εμποδίζει επίσης τον σχηματισμό πετρών σε πάγκρεας και νεφρά.

Ώθηση στο ανοσοποιητικό σύστημα. Ο χυμός από λεμόνι περιέχει βιταμίνη C η οποία «εμπλουτίζει» με δύναμη την ασπίδα του ανθρώπινου οργανισμού. Σιγουρευτείτε πως καθημερινά στύβετε λεμόνια σε ένα ποτήρι με ζεστό νερό και αρχίστε να το πίνετε σαν τονωτικό κάθε πρωί.

Μαχητής του καρκίνου. Μελέτες έχουν δείξει πως το λεμόνι περιέχει πηκτίνη εσπεριδοειδών και λιμονοειδή τα οποία εμποδίζουν την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων. Εμποδίζει επίσης την ανάπτυξη των καρκινικών κυττάρων αλλά και το θάνατο των «καλών» κυττάρων.

Κυκλοφορία του αίματος. Το λεμόνι περιέχει φλαβονοειδή που ενισχύουν τη Βιταμίνη C, η οποία τελικά συντελλεί στην καλύτερη κυκλοφορία του αίματος. Τα φλαβονοειδή βοηθούν επίσης στον έλεγχο της πίεσης του αίματος και της φλεγμονής.

Ελιξίριο του δέρματος. Ο χυμός του λεμονιού και των λάιμ περιέχει ισχυρά αντιοξειδωτικά όπως η Βιταμίνη C που κάνει τον τόνο του δέρματος φρέσκο και χωρίς ρυτίδες. Προσθέστε χυμό λεμονιού στη σπιτική μάσκα ομορφιάς που χρησιμοποιείτε καθημερινά για να απολαύσετε τα οφέλη. Θα εντυπωσιαστείτε!

Ενυδάτωση. Τα λεμόνια είναι μία πλούσια πηγή καλίου, ασβεστίου και μαγνησίου. Οι συγκεκριμένοι ηλεκτρολύτες βοηθούν στη συντήρηση ενός ενυδατωμένου σώματος.

http://www.usay.gr/article/86982/poies_astheneies_katapolema_to_lemoni.html?category_id=2793

Γλυστρίδα… η θαυματουργή: Ένα αρχαίο θεραπευτικό φυτό με πλούσιες ιδιότητες

Της Μαριάννας Ευαγγέλου – Βιοχημικός Μsc

Η γλυστρίδα, αντράκλα , τρέβλο Portulaca oleracea, βρίσκεται στην κορυφή του καταλόγου των φυτών με υψηλή περιεκτικότητα σε βιταμίνη Ε, Α και ωμέγα-3 λιπαρό οξύ που ονομάζεται άλφα-λινολενικό οξύ (ALA).

Ερευνητικές μελέτες δείχνουν ότι η κατανάλωση τροφών πλούσιων σε ωμέγα-3 λιπαρά οξέα μπορεί να μειώσει τον κίνδυνο στεφανιαίας καρδιακής νόσου, προστατεύουν πιθανώς από τον καρκίνο, τις φλεγμονώδεις παθήσεις, εγκεφαλικού επεισοδίου, και να βοηθήσει στην πρόληψη της ADHD, αυτισμό, και άλλα αναπτυξιακά προβλήματα στα παιδιά. 100 γραμμάρια φρέσκα φύλλα γλυστρίδας παρέχει περίπου 350 mg άλφα-λινολενικό οξύ, διαθέτει δηλαδή δεκαπέντε φορές περισσότερα ωμέγα-3 από ό,τι τα περισσότερα μαρούλια που κυκλοφορούν στο εμπόριο.

Είναι μια εξαιρετική πηγή βιταμίνης Α, (1320 IU / 100 g, παρέχει 44% της ΣΗΔ). Ένα φλιτζάνι (250 ml) βρασμένα φύλλα περιέχουν 90 mg ασβεστίου, 561 mg καλίου, και πάνω από 2.000 IUs της βιταμίνης Α. Η βιταμίνη Α είναι ένα γνωστό ισχυρό φυσικό αντιοξειδωτικό και απαραίτητη βιταμίνη για την όραση. είναι επίσης αναγκαία για τη διατήρηση και το δέρμα. Η κατανάλωση βιταμίνης Α είναι γνωστό οτι βοηθάει στην προστασία από καρκίνο του πνεύμονα και της στοματικής κοιλότητας. Η Γλυστρίδα παρέχει έξι φορές περισσότερη βιταμίνη Ε από το σπανάκι και επτά φορές περισσότερη βήτα καροτίνη από τα καρότα. Είναι επίσης πλούσια σε βιταμίνη C, μαγνήσιο, ριβοφλαβίνη, κάλιο και φώσφορο και γλουταθειόνης.

Ένα φλιτζάνι μαγειρεμένη αντράκλα έχει 25 χιλιοστά του γραμμαρίου (20 τοις εκατό της συνιστώμενης ημερήσιας πρόσληψης) της βιταμίνης C.Επίσης περιέχει βιταμίνες του συμπλέγματος Β όπως η ριβοφλαβίνη, νιασίνη, πυριδοξίνη και τα καροτενοειδή, καθώς και μέταλλα, όπως σίδηρο, μαγνήσιο, ασβέστιο, κάλιο, χαλκό και μαγγάνιο. Επιπλέον, υπάρχουν στην γλυστρίδα δύο τύποι βηταλαϊνης αλκαλοειδείς χρωστικές ουσίες, οι κοκκινωπές βήτα-κυανίνες και οι κίτρινες βήτα-ξανθίνες. Και οι δύο τύποι χρωστικών είναι ισχυρά αντι-οξειδωτικά και έχουν βρεθεί να έχουν αντί-μεταλλαξιογόνες ιδιότητες σε εργαστηριακές μελέτες.

Τη νύχτα τα φύλλα παγιδεύουν διοξειδίο του άνθρακα, το οποίο μετατρέπεται σε μηλικό οξύ (η αρχή της όξυνσης μήλων), και, την ίδια ημέρα, το μηλικό οξύ μετατρέπεται σε γλυκόζη. Όταν η συγκομιδή γίνει νωρίς το πρωί, τα φύλλα έχουν δέκα φορές μεγαλύτερη περιεκτικότητα σε μηλικό οξύ, (το μηλικό οξύ βοηθάει στην διάσπαση απο τις πέτρες στην χολή), όμως όταν η συγκομιδή γίνει αργά το απόγευμα, έχουν μια σημαντικά πιο πικάντικη γεύση.

Μισό φλιτζάνι φύλλα γλυστρίδας περιέχουν 910 mg οξαλικού οξέος, μια ένωση που εμπλέκεται στο σχηματισμό των λίθων των νεφρών. 100 g φρέσκα φύλλα περιέχουν 1,31 g οξαλικού οξέος,περισσότερο από ό, τι στο σπανάκι (0,97 g / 100 g) και μανιόκα (1,26 g / 100 g). Ως εκ τούτου, άτομα με πέτρες του ουροποιητικού συστήματος καλό είναι να αποφεύγουν την κατανάλωση γλιστρίδας και ορισμένα λαχανικά που ανήκουν στην οικογένεια των Amaranthaceae και οικογένεια Brassica. Η επαρκής πρόσληψη νερού επομένως, συνιστάται να διατηρηθεί η κανονική παραγωγή ούρων.

Η μαγειρεμένη αντράκλα μειώνει τη συνολική περιεκτικότητα σε διαλυτό οξαλικό οξύ κατά 27%. Μια αλλη ιδιότητα της γλυστρίδας είναι οτι συστέλει τα αιμοφόρα αγγεία οπότε χρειάζεται να τρώγεται με φειδώ απο τους υπερτασικούς. Η χημική της σύσταση περιλαμβάνει νοραδρεναλίνη, άλατα ασβεστίου, ντοπαμίνη, L-DOPA, μηλικό οξύ, κιτρικό οξύ, φολικό οξύ, γλουταμινικό οξύ, ασπαργικό οξύ, νικοτινικό οξύ, αλανίνη, γλυκόζη, φρουκτόζη και σακχαρόζη. Οι βητα-κυανίδες που απομονωθηκαν από την αντράκλα βελτίωσαν τα ελλείμματα γνωστικής λειτουργίας σε ηλικιωμένα ποντίκια. Μια υποκατηγορία των ομοισοφλαβονοειδών από το φυτό έδειξαν in vitro κυτταροτοξική δραστηριότητα σε τέσσερα είδη ανθρώπινων καρκινικών τύπων.

Όπως υπογραμμίζει ο γεωπόνος της Διεύθυνσης Αγροτικής Ανάπτυξης Χανίων κ. Παντελής Βογιατζάκης “η χρήση της γλυστρίδας ως θεραπευτικό φυτό στην Ευρώπη, το Ιράν και την Ινδία, έχει ιστορία τουλάχιστον 2.000 ετών και πιθανότατα καταναλωνόταν ως λαχανικό πολλά χρόνια πριν. Στην αρχαία Ρώμη η γλυστρίδα χρησιμοποιείτο για θεραπεία των πονοκεφάλων και της δυσεντερίας, των σκωλίκων των εντέρων και των δαγκωμάτων από σαύρες. Βέβαια τότε δεν γνώριζαν ότι είναι πλούσιο σε ω3 λιπαρά οξέα και σε αντιοξειδωτικά απαραίτητα για την υγειά.

Η γλυστρίδα θεωρείτο από παλαιά σαν πολύτιμο φυτό για τη θεραπεία των προβλημάτων του ουροποιητικού και του πεπτικού συστήματος. Ανοίγει την όρεξη και έχει επουλωτικές ιδιότητες. Η διουρητική δράση της χρησιμεύει σαν ανακούφιση των ασθενειών της ουροδόχου κύστης, για παράδειγμα στη δυσκολία κατά την ούρηση. Οι γλυχρασματογενείς ιδιότητες του φυτού το καθιστούν επίσης καταπραϋντικό γιατρικό για τα γαστρεντερικά προβλήματα όπως η δυσεντερία και η διάρροια. Παλαιά στην Κρήτη καταναλώνετο ωμή με ξίδι και ήταν δροσιστική και δημοφιλής. Απαλλάσσει το συκώτι από υπεραιμία γι’ αυτό λέγανε «γλυστρίδα και νερό συκώτι δροσερό».

Επίσης, παλαιά στην Κρήτη τη συνιστούσαν στους πάσχοντες από αιμορροΐδες. Κοπανισμένη επουλώνει εγκαύματα. Για κάποιον που είναι αθυρόστομος και φλύαρος οι Κρητικοί λένε «Γλυστρίδα ’φαγες και γλυστρά το στόμα σου;». Σύμφωνα με τη διδάκτορα Ιατρικής και πρόεδρο της Συντονιστικής Επιτροπής Διατροφής του Εθνικού Ινστιτούτου Υγείας των ΗΠΑ κας Άρτεμης Σιμοπούλου η μεγάλη περιεκτικότητα σε ωμέγα 3-λιπαρά οξέα, κάνει τη γλυστρίδα ιδιαίτερα ωφέλιμη για τον ανθρώπινο οργανισμό.

Όπως επισημαίνει η κα Σιμοπούλου στα γραπτά της “οι παραδοσιακές κοινωνίες τη χρησιμοποιούσαν για να θεραπεύουν πολλά από τα προβλήματα υγείας που σήμερα καταπολεμούνται από τα λιπαρά οξέα ωμέγα-3 και στα οποία συμπεριλαμβάνονται οι φλεγμονές, τα προβλήματα στην καρδιά, οι στομαχικές διαταραχές, ο πόνος και ο πυρετός.

Παραδείγματος χάρη, ο Θεόφραστος (372-287 π.Χ.), ο πατέρας της βοτανικής, σύστηνε τη γλυστρίδα ως φάρμακο για την καρδιακή ανεπάρκεια, το σκορβούτο, τον πονόλαιμο, τον πόνο στα αφτιά, το οίδημα στις αρθρώσεις και την ξηροδερμία…

Στην παραδοσιακή κινεζική ιατρική τα φύλλα της χρησιμοποιούνται για την καταπολέμηση δειγμάτων απο εντόμα ή φίδια τσιμπήματα στο δέρμα, επούλωση πληγών, πόνους από τσιμπήματα μέλισσας, βακτηριακής δυσεντερίας, διάρροιας, αιμορροΐδες, αιμορραγία μετά τον τοκετό, και εντερική αιμορραγία. Η Γλιστρίδα είναι μια κλινικώς αποτελεσματική θεραπεία για τους στοματικούς λειχήνες.

Προσοχή: Αντενδείκνυται η χρήση κατά τη διάρκεια της εγκυμοσύνης και για τα άτομα με αδύναμη πέψη.

https://fytro.wordpress.com/2015/07/20/%CE%B3%CE%BB%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CE%B1%CE%BD%CF%84%CF%81%CE%AC%CE%BA%CE%BB%CE%B1-%CF%84%CF%81%CE%AD%CE%B2%CE%BB%CE%BF/

http://www.alexiptoto.com/%CE%B3%CE%BB%CF%85%CF%83%CF%84%CF%81%CE%AF%CE%B4%CE%B1-%CE%B7-%CE%B8%CE%B1%CF%85%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B3%CE%AE-%CE%AD%CE%BD%CE%B1-%CE%B1%CF%81%CF%87%CE%B1%CE%AF%CE%BF-%CE%B8/